True stories, Vol. 3
Μία σειρά από ανέκδοτες ανοησίες, που κάνω καθημερινά, με σκοπό να ψυχαγωγώ τον εαυτό μου και να διασκεδάζω την καθημερινότητά μου.
Μία φορά είχα ξεμείνει σε μία καφετέρια χωρίς παρέα. Και ναι, συνεχίζω την ιστορία μου, παρα τις επικριτικές σου σκέψεις αναγνώστη μου… Λίγο πιο δίπλα είναι μία κοπέλα, με την οποία γνωριζόμαστε, δίχως να έχουμε δώσει δικαιώματα ο ένας στον άλλον. Κυρίως αυτή, γιατί εμένα δεν με σέβονται ούτως ή άλλως και πολύ.
Και διαπραγματεύεται με τον πατέρα της, την αγορά ενός σκυλιού, ως κατοικίδιο. Σαν αδιάκριτο γουρούνι που είμαι, χώνομαι στην κουβέντα:
“Θέλεις να πάρεις σκυλί;” ρωτάω σχεδόν ενοχλημένος
“Ναι, ένα μικρό” απαντά κατενθουσιασμένη
“Γιατί; Χώρισες;”
