True stories, Vol. 8 Part B
Μία σειρά από ανέκδοτες ανοησίες, που κάνω καθημερινά, με σκοπό να ψυχαγωγώ τον εαυτό μου και να διασκεδάζω την καθημερινότητά μου.
(Για κάποιο λόγο στον τίτλο του πρηγούμενου post βρέθηκε ένα Α… Το άφησα γιατί βαριόμουν, αλλά να που μόλις χθες βρέθηκε το Β μέρος!)
Μετά από 10 λεπτά έντονης διαφωνίας με έναν ταξιτζή για το αν υπάρχει μια ανώτερη ένλογη δύναμη, γεμάτη αγάπη (που για κάποιο σαδιστικό λόγο, μάλλον θα είναι δοκιμασία πίστης, αφήνει 10χρονα πεινασμένα αφρικανάκια να είναι το γήπεδο ενός προαποφασισμένου αγώνα διεκδίκησης της ζωής τους ανάμεσα στην πείνα και το AIDS) κατεβαίνω από το ταξί, και λίγο πριν κλείσω την πόρτα μου δίνει την χαρακτηριστική κλισέ βολή:
“Όνειρα βλέπεις;”
“Που και που.” (αφήνοντας τη συνέχεια του επιχειρήματός μου που συμπεριελάμβανε όρους όπως REM ύπνος και τακτοποίηση σκέψεων απ’ τον εγκέφαλο) απαντώ όλο απάθεια.
“Εγώ τρεις φορές είδα έναν άγγελο στον ύπνο μου. Μου τράβηξε τα χέρια και μου έσωσε τη ζωή. Πρόσεξε μην έρθει και στα δικά σου όνειρα.”
“Στα δικά μου όνειρα δεν θα έρθει κανένας άγγελος. Ξέρει ότι δεν είναι ευπρόσδεκτος!” και κλείνω την πόρτα στα μούτρα του ταξιτζή.
Και ταυτόχρονα, στα μεταφορικά “μούτρα” μιας εκ προοιμίου καταδικασμένης σε αποτυχία, μάχης με το παράλογο.
