True stories, Vol. 8 A
Μία σειρά από ανέκδοτες ανοησίες, που κάνω καθημερινά, με σκοπό να ψυχαγωγώ τον εαυτό μου και να διασκεδάζω την καθημερινότητά μου.
Μια φορά ήθελα να κατέβω κέντρο με ταξί. Περνώντας το δρόμο παρατηρώ με την περιφερική μου όραση, ότι το ταξί στην πιάτσα φέρει έναν κόκκινο σταυρό υποτιτλισμένο με κάτι για απεργία (ποιον νομίζουν ότι πλήττουν έτσι οι ταξιτζήδες δεν καταλαβαίνω) και για προσωπικό για εκτακτα ιατρικά περιστατικά.
Επειδή δεν ήμουν σίγουρος, σκύβω για να δω τον αδρανή ταρίφα, που κόντευε να πιάσει αράχνες, και να τον ρωτήσω για τα συμβαίνοντα (ή πιο σωστά εν προκειμένω, τα “τεκταινόμενα”).
“Έχετε απεργία;” ρωτώ.
“Ναι” μου γνέφει με τα μάτια, γιατί είχε κάψει πολλές θερμίδες στον φραπέ που έφτιαξε το πρωί
“Και εσείς μεταφέρετε μόνο ιατρικά επείγοντα;” ξαναρωτώ για παν ενδεχόμενο.
“Ναι” μου γνέφει πάλι με τα μάτια.
“Γκούχου;”
