True stories, Vol. 5
Μία σειρά από ανέκδοτες ανοησίες, που κάνω καθημερινά, με σκοπό να ψυχαγωγώ τον εαυτό μου και να διασκεδάζω την καθημερινότητά μου.
Μια φορά, φιλοξενούσαμε τη γιαγιά μου και φεύγοντας από της θειάς μου το σπίτι, η γιαγιά μου συνειδητοποιεί πως έχει ξεχάσει τη μασέλα της (μαζί με το κουτάκι της). Στέλνουν λοιπόν εμένα, ως νεότερος που λέει και το παιδικό τραγουδάκι (εκείνο το ναυτικό, με τις αναφορές στον κανιβαλισμό) να πάω να πάρω το κουτάκι.
Όσο με περιμένουν οι υπόλοιποι στο αυτοκίνητο, εγώ δαγκώνομαι να σκεφτώ (χα!) τι αστείο να κάνω στον γυρισμό. Η αλήθεια είναι πως μου ήρθαν 2-3, τα οποία τώρα δεν τα θυμάμαι. Αλλά ευτυχώς η τύχη μου χαμογέλασε (χαχα!) κι έκανα το καλύτερο, θαρρώ, αστείο.
Πηγαίνω μπροστά τους, σοβαρός (όσο μπορούσα, είχα 64 δόντια να κρύψω) και κουνάω ρυθμικά το κουτάκι. Και ρωτάω: “Καταλάβατε τι σας κάνω;”
Κοιτάζονται μεταξύ τους με απορία και ρωτώντας με “Τι;” παίρνουν την απάντηση, ”Σας τρίζω τα δόντια!”.
